ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ, Pink Freud - Βίκυ Κατσαρού

Τα χείλη του ουρανού – Βίκυ Κατσαρού

Στάζουν ροδοπέταλα απ’ τα χείλη του ουρανού,

Χείλη πορφυρά, σαλιωμένα από μια μαύρη βροχή που κυοφορούν,

Τούτα τα χείλη καρτερικά και συμπαθητικά από τις άκρες τους

γλείφουν τα προηγούμενα δάκρυα

πριν προλάβουν να στεγνώσουν.

Χείλη πορφυρά ανοίγουν και η μαύρη βροχή γεννιέται,

Γκρίζα νεφελώματα βαριά τα χείλη αυτά σκεπάζουν,

Από ευσπλαχνία και αγάπη το θείο κείνο πάθος του ουρανού

Το δικό μου να μη φτάσει.

Μαύρα νεφελώματα με μια δροσιά θαλασσινή το στερέωμα κεντάνε

Και σμήνη από μαύρα και λευκά πουλιά φτεροκοπούν μακριά,

Από το κεφάλι μου από πάνω αδιάκοπα περνάνε

Πυξίδα αδιάψευστη ότι η μαύρη βροχή γεννιέται.

«Έλα», μου λες, «εγώ ξέρω πώς να σε προφυλάξω».

«Πήγαινε εσύ», το χέρι μου σου δείχνει,

Κι όταν πια την πλάτη σου έχεις στρίψει μακριά μου,

Τα γυμνά πέλματα των ποδιών μου αφήνουν αχνάρια υγρά στο άσπρο μάρμαρο,

μαύρη βροχή γεννιέται όπως τα χέρια μου υψώνω αγκαλιά στον ουρανό

και κόκκινα τώρα ροδοπέταλα αλυσίδες γλιστρούν στα δάχτυλά μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s