ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ, Pink Freud - Βίκυ Κατσαρού

Εκείνη, εγώ – Βίκυ Κατσαρού

Ξύπνησες και φόρεσες την κουβέρτα για προστασία, τον κόσμο να κρατήσεις απέξω,

Τον αέρα που έχουν αναπνεύσει οι άλλοι.

Σαν παιδί που αναβοσβήνει τον φακό πάνω σε παραμύθια στο προσωπικό του καταφύγιο,

Δυνάμωνες τη μουσική στο κινητό και έσφιγγες την κουβέρτα, έναν ήλιο να φτιάξεις,

Να φωτίσει το πνιγηρό δωμάτιο και να σε ζεστάνει.

«Ήλιος με δόντια» θα μου έλεγες και θα μου μίλαγες για τη μάνα σου, τον φίλο σου,

Τον αδερφό σου, τον πατέρα σου.

«Μόνο το όνομά μου, μην πεις», θα σε παρακαλούσα, «γιατί τρομάζω».

Όταν ακούω το όνομά μου τρομάζω γιατί νιώθω ότι πρέπει κάποια αλήθεια

Που δεν ξέρω να εφεύρω. Και τρομάζω.

Και θα μου έλεγες ότι δεν έχω χάσει τη φαντασία μου, θα τη βρω την αλήθεια,

και δύο ώρες τώρα ανακατεύω στο μπρίκι τον καφέ σε ένα κλειστό γκαζάκι,

Και φοράω την κουβέρτα για προστασία, ήλιο όμως δεν κατάφερα να φτιάξω.

Και μιλάω στον εαυτό μου, ονειρεύομαι ελευθερία,

Μιλάω στον εαυτό μου, «μη με διακόπτεις, μη, σου λέω»,

Έχω περάσει μια αιωνιότητα ντροπαλών υπεκφυγών.

Και τώρα ονειρεύομαι ελευθερία πάνω από το γκαζάκι,

Το σκοτάδι «ΜΗ» σου λέω ξορκίζεις, «μην ανάψεις το φως», «μην ακουμπάς τον διακόπτη»,

γιατί ονειρεύομαι ελευθερία και θα τα χαλάσεις πάλι όλα.

Πάντα τα χαλάτε όλα κι έχει περάσει μια αιωνιότητα,

Δεν με σταματάς όμως τώρα, μη με ρωτάς, μη με κοιτάς,

Ονειρεύομαι έναν κόσμο που κάθε ιδιαιτερότητα θα είναι φυσιολογική

Και θα πάψεις πια να με κοιτάς από εκείνη την παιδική φωτογραφία μπροστά μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s