Pink Freud - Βίκυ Κατσαρού

Αποκάλυψη – Βίκυ Κατσαρού

Ήταν ένας ήχος απαλός. Σαν νανούρισμα στην αρχή. Την έβλεπα μετέωρη να στέκεται στην κορυφή της σκάλας. Το σώμα της πήγαινε μπρος-πίσω, τα μάτια της ήταν κλειστά. Μπρος-πίσω. Μάτια κλειστά. Ένα νανούρισμα. Μπρος-πίσω. Νανούρισμα. Στα χείλη της τρεμόσβηνε ένα χαμόγελο που στιγμές στιγμές έσπαγε ένα θλιμμένο μειδίαμα.

Την είδα να απλώνει τα χέρια της και να τραβά διάφανες χορδές, δάχτυλα μακριά, νευρώδη, χλωμά, να τραβούν χορδές, μπρος-πίσω, μάτια κλειστά, νανούρισμα, το σώμα της τώρα πήγαινε αριστερά δεξιά, μπρος πίσω, χαμόγελο και θλίψη εναλλάσσονταν παρανοϊκά, την έβλεπα να αιωρείται στην κορυφή της σκάλας.

Αστραπές φώτισαν τη νύχτα έξω από τα μεγάλα παράθυρα, φως αρχέγονο έλαμπε ξανά και ξανά, φως λευκό και μπλε τη φώτιζε ξανά και ξανά και θάμπωνε τα μάτια μου. Μπρος πίσω, μάτια κλειστά, νανούρισμα, ένα εφιαλτικό χαμόγελο, δάχτυλα χλωμά να τραβούν χορδές.

Εκείνο το βράδυ άκουσα το βιολί, όπως οι σανίδες έτριζαν κάτω από τα πόδια της, όπως εκείνη αιωρούνταν, μπρος-πίσω, αριστερά-δεξιά, με μάτια κλειστά. Στα παράθυρα μέσα από τις εκρήξεις φωτός είδα να την κοιτούν ένας λύκος, πεινασμένος από αγάπη για εκείνη, ένα κοράκι ανυπόμονο να τη μεταφέρει στα φτερά του, μια αρκούδα αποχαυνωμένη, εξημερωμένο πια θεριό.

Η φύση γύρω μας μαινόταν, άνεμοι του χειμώνα, ριπές βροχής, θηρία εξημερωμένα, αστραπόβροντα φώτιζαν ένα βιβλικό τοπίο, κι εκείνη την είδα να ενορχηστρώνει τη δική της αποκάλυψη, ξυπόλυτη, στην κορυφή της σκάλας. Το ζω ξανά. Ανοίγει τα μάτια της και πιάνω τα αυτιά μου γιατί εκατό βιολιά καίγονται μεμιάς και λυγίζω από το βάρος του ήχου, η μουσική της τρυπά το σώμα μου.

Το σπίτι γύρω μας γκρεμίζεται, δοκάρια και σοβάδες σιγά σιγά σωριάζονται, και τα θηρία, χωρίς τα παράθυρα πια να τα συγκρατούν, την πλησιάζουν. Όρθια τώρα πάνω στο κοράκι, ήχος απαλός κι αυτή να αιωρείται, ανοίγει τα χέρια και η αρκούδα ορμά στην καρδιά της. Εκατό βιολιά καίγονται μεμιάς και μπροστά μου πια βλέπω τον λύκο να φρουρεί όσα εκείνη άφησε.

Να μην πεθάνεις μέχρι να ακουστεί όλη η μουσική μέσα σου. Ήταν το μόνο που πρόλαβα να ακούσω.

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s