Pink Freud - Βίκυ Κατσαρού

Μην πας στον Θεό σου μισός – Βίκυ Κατσαρού

 

Όταν γεννιόμαστε, ερχόμαστε στον κόσμο αυτό ανάλαφροι, λαμπερά πεντακάθαρα δοχεία, που γεμίζουμε στα χρόνια της ζωής μας αισθήματα, σκέψεις, αναμνήσεις, αναμνήσεις πολλές, κι όλη μας η ψυχή, σε κάθε στιγμή μας, αντανακλάται στο φυσικό μας σώμα ως αδιαίρετες οντότητες που είμαστε.  Ο καθένας κάνει το ταξίδι της ζωής στην ουσία μονάχος του, μονάχος του πορεύεται σε όλα, μονάχος του γεννιέται και πεθαίνει, αλλά στο πλευρό του έχει τους αγαπημένους του συνοδοιπόρους, τους μάρτυρες εκείνους της ύπαρξής του. Και πλάι σε αυτούς, αντιμετωπίζει προκλήσεις, γρίφους, διλήμματα, σχετίζεται, κι έτσι μαθαίνει να αγαπά, μαθαίνει να αφήνεται και να αγαπιέται. Και σε όλο αυτό το ταξίδι, σε ηλιόλουστα και κακοτράχαλα μονοπάτια όπως πορεύεται, ψάχνει να αγαπήσει, και κάθε που αγαπά αφήνει κομμάτια του, κάθε που πονά, που θλίβεται, πληγώνεται και εξαπατιέται, αφήνει πολύτιμα κομμάτια του. Και σαν κομματιασμένη και ταλαίπωρη ύπαρξη περνά τα χρόνια του ο άνθρωπος και φτάνει στο τέλος των ημερών του μισός. Και πού να ’ξερε όμως ότι στα κομμάτια που άφησε κενά να χάσκουν, στα κομμάτια εκείνα  κουμπώνουν, ταιριάζουν εκείνα που του άφησαν σαν τάματα σε εικόνα εκείνοι που τον αγάπησαν, κι έτσι ανταλλάσσουν ψυχή, ανταλλάσσουν ουσία και ύπαρξη, και ο άνθρωπος πληρώνεται, ολοκληρώνεται, γίνεται ένα με τους πάντες και τα πάντα, μαθαίνει να αγαπά τον εαυτό του γιατί ο εαυτός του τελικά είναι και οι άλλοι.

Μην πας στον Θεό σου μισός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s