Ένας άλλος κόσμος - Μαρία Φραγκάκη

Έλα να κάνουμε ΤΡΑΜΠάλα – Μαρία Φραγκάκη

Και ναι, είναι γεγονός. Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και επίσημος πλανητάρχης ο Ντόναλντ Τραμπ. Φωνές, διαδηλώσεις, κλάματα, κακό και ο Έλληνας με το χαμόγελο στα χείλη. Γιατί; Γιατί βρέθηκε λαός να τον ξεπεράσει σε αμορφωσιά και σε χαζομάρα. 

Ξαφνικά, όντες γνώστες της δικής μας πολιτικής κατάστασης, αποφασίσαμε να συμπονέσουμε τα καημένα τα Αμερικανάκια για το κακό που τους βρήκε. Μάθαμε και τη λέξη Brexit, ποιος μας πιάνει τώρα; Θα έχουμε να λέμε για τους Αμερικάνους για πολλά χρόνια ακόμη.

Στο μεταξύ, ήρθε και ο ανασχηματισμός και παραμελήσαμε τον κ. Ζουράρι που κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια στο λόγο της ορκωμοσίας του ως υφυπουργός παιδείας. Γιατί όσο να ´ναι ήρθαν και δίπλα του και οι συλλέκτριες των κρόκων της Θήρας (απόσπασμα από την αξέχαστη ομιλία του). Τέτοιες τιμές κι εμείς ασχολούμαστε με τους ξένους!

Βέβαια θα μου πείτε παλιά νέα. Εδώ ακόμη και τα ΜΜΕ κοντεύουν να ξεχάσουν και τα δύο αυτά περιστατικά. Απλά όσο και να τα διακωμωδώ, κάπως με πληγώνουν. Πληγώνουν τη γυναίκα μέσα μου, τον άνθρωπο μέσα μου, την αξιοπρέπειά μου, τις απαιτήσεις μου, την ανάγκη μου για πρόοδο, την αγάπη για τον δίπλα μου, τον απέναντι, τον μακρινό. Με πληγώνουν γιατί τα πράγματα δεν πάνε καλά. Γράφονται μαύρες σελίδες στην ιστορία του κόσμου και αυτό είναι το πιο απαισιόδοξο που θα με δείτε να γράφω. Όμως το να είσαι αισιόδοξος δεν σημαίνει ότι δεν βλέπεις, δεν ακούς και δεν καταλαβαίνεις τι συμβαίνει.

Αναρωτιέμαι.. Ζούμε στον 21ο αιώνα. Ο αιώνας της τεχνολογίας, της ευελιξίας, της προόδου. Ο αιώνας που πλέον η ανθρωπότητα έχει μεγαλώσει, έχει μάθει (;) γιατί έχει πάθει πολλάκις, έχει δημιουργήσει και πάνω απ’ όλα έχει επίγνωση της παγκόσμιας κατάστασης. Σε αυτόν λοιπόν τον αιώνα, εξακολουθεί να υπάρχει μία ήπειρος που βουλιάζει, διχασμός, ρατσισμός, φτώχεια, κρίση, πόλεμοι, δικτατορία, ανισότητα μεταξύ των δύο φίλων, διωγμός των μαύρων, των ομοφυλοφίλων, των μειονοτήτων γενικότερα, μία παιδεία που υποβαθμίζεται συνεχώς, τρομοκρατία και  ανησυχία για το μέλλον. Γιατί; Πόσο λογικό είναι; Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο;

Τα επόμενα ερωτήματα, όμως, είναι και τα πιο ουσιαστικά. Εγώ που είμαι; Πώς μπορώ να βοηθήσω; Τι πρέπει (όχι πλέον τι μπορώ) να κάνω; Ο κόσμος τρέχει και άλλοι αποφασίζουν αυτή τη στιγμή για την ειρήνη μου, για την παιδεία μου, για την ελευθερία λόγου μου, για την υγεία μου.

Εγώ, τελικά, τι αποφασίζω για τη ζωή μου; Οι απαντήσεις δικές σας!

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s