Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Για τα μάτια της Ελένης! – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα το 1940, λίγους μήνες πριν από την ιταλική εισβολή στην Ελλάδα, έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Λούης. Ο φουστανέλας Λούης που τερμάτισε πρώτος στον μαραθώνιο των Ολυμπιακών αγώνων το 1896.

“Αν τρέξεις και νικήσεις, δεν μπορεί να πει όχι”. Αυτό είπε η Ελένη στον Λούη λίγο πριν το μαραθώνιο στην προσπάθειά τους να βρουν ένα τρόπο να παντρευτούν με την έγκριση της μητέρας της Ελένης.

Όλοι, λοιπόν, θα έτρεχαν για το μετάλλιο και εκείνος για την Ελένη…

Παρ’ όλη τη φήμη, τις υποσχέσεις και τα δώρα που δέχτηκε μετά τη νίκη του, επέστρεψε στην παλιά του ζωή, στο επάγγελμα του και στις καθημερινές του συνήθειες. Το ότι κατάφερε να παντρευτεί την αγαπημένη του Ελένη, έφτανε και περίσσευε γι’ αυτόν. Το μόνο δώρο που αποδέχτηκε απ’ όλες τις προσφορές και τις προτάσεις που είχε ήταν ένα γαϊδούρι για να τον βοηθάει να κουβαλάει το νερό.

Τελικά η σφοδρή επιθυμία μας κάνει να μεγαλουργούμε. Ένας νερουλάς, που μάλιστα είχε τερματίσει μόλις πέμπτος στους δεύτερους προκριμματικούς αγώνες, κατάφερε να λάμψει για την αγάπη του. Γιατί έπρεπε να παντρευτεί την Ελένη. Ήθελε τόσο πολύ που έπρεπε.

Ίσως αυτό να είναι το συστατικό της επίτευξης των ονείρων μας. Να μην έχουμε άλλη επιλογή. Να το θέλουμε τόσο, μα τόσο πολύ, που απλά να πρέπει να πραγματοποιηθεί.

Ο Ναπολέων σε μία ιστορική μάχη που ο στρατός του ήταν ολιγόριθμος σε σχέση με τον αντίπαλο, όταν έφτασαν στην ακτή έδωσε διαταγή να κάψουν όλα τα πλοία και είπε στους στρατιώτες: “Σήμερα θα φύγουμε από τη στεριά.”. Ουσιαστικά, μετέτρεψε τη θέλησή τους για νίκη, σε ανάγκη. Ή θα πέθαιναν ή θα νικούσαν. Κι έτσι νίκησαν!

Συνειδητοποιώ ότι πολλοί γκρινιάζουμε για τους στόχους που δεν πετυχαίνουμε ή για τη ζωή που έχουμε και δεν μας “αξίζει” ή για το χρόνο που πέρασε ανεκμετάλλευτος, όμως η αλήθεια είναι – η σκληρή αλήθεια είναι – ότι ο καθένας από εμάς είναι βολεμένος. Τόσο βολεμένος ώστε να έχει και την πολυτέλεια να γκρινιάζει.

Γιατί το λέω αυτό;

Γιατί αν υπήρχε ανάγκη, πραγματική ανάγκη, να αλλάξουν τα πράγματα, δεν θα είχαμε χρόνο να συζητάμε για τους λόγους που δεν έχουν αλλάξει. Θα τα αλλάζαμε. Θα κάναμε με κάποιο τρόπο τα πράγματα να συμβούν, χωρίς κανένα περιθώριο στο μυαλό μας ότι δεν θα συμβούν. Χωρίς καμία δικαιολογία.

Στην πραγματικότητα η δύναμη που κρύβουμε μέσα μας είναι τεράστια.

Ας την ανακαλύψουμε!

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s