Πόση πρόοδος πια; – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα, το 1929, δημοσιεύεται στο «Ριζοσπάστη» τηλεγράφημα του Άλμπερτ Αϊνστάιν προς την κυβέρνηση Βενιζέλου. Η αφορμή ήταν η αποβολή φοιτητών από το Πανεπίστημιο Αθηνών για πολιτικούς λόγους. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε έντονα για το περιστατικό και με το τηλεγράφημά του απαιτούσε την ελευθερία σκέψης των φοιτητών.

Τόσο επίκαιρο αν και μετράμε πάνω από 80 χρόνια από το περιστατικό.

Τι έγινε, λοιπόν, μέσα σε αυτά τα 80 χρόνια;

Θρανία στην είσοδο των πανεπιστημίων με κολημμένες αφίσες από παρατάξεις. Αφίσες στις εξώπορτες με τα πάρτυ που διοργανώνουν για να ελκύσουν περισσότερο κόσμο. Εκλογές που γίνονται μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα και οργανωμένα λεωφορεία που φέρνουν του απώντες από τις συνελεύσεις φοιτητές για να ψηφίσουν. Πορείες που γίνονται όχι ως σύλλογος φοιτητών, αλλά η κάθε παράταξη με το κόμμα της..με τα κεφάλια. Σημειώσεις που είναι προσβάσιμες μόνο αν ικανοποιούνται οι πολιτικές πεποιθήσεις των καθηγητών. Συλλήψεις, προσαγωγές και καταλήψεις. Ένα πανεπιστήμιο που ντρέπεσαι να μπεις από τη βρωμιά. Εγκαταστάσεις που θυμίζουν παλαιότερες δεκαετίες και όλα αυτά χωρίς να επεκταθούμε στα πολύ ουσιαστικά θέματα που αντιμετωπίζει η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Όντως…. Έχουν αλλάξει πολλά από τότε.

…..

Ειλικρινά δεν ξέρω αν έχω την αντοχή να σχολιάσω. Είναι νομίζω η κατάσταση που επιβεβαίωσε στο μυαλό μου την ιστορία που είχα γι’ αυτή τη χώρα. Κάποιοι δεν θέλουν με κανένα τρόπο να αποκτήσουμε παιδεία. Μας προσφέρουν ένα από τα υψηλότερα επίπεδα γνώσεων και μας καθοδηγούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μην αξιοποιήσουμε ποτέ – εκτός ελάχιστων περιπτώσεων – αυτό το πλεονέκτημα.

Και τελικά αν το παρατηρήσουμε λίγο καλύτερα, όλα έχουν μία συνοχή. Σαν ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο για να βουλιάζουμε ολοένα και περισσότερο. Κοινωνικά, ηθικά, οικονομικά και πολιτικά.

Ο ίδιος ο Αϊνστάιν είχε πει σε έναν καθηγητή του ότι το σκοτάδι δεν υπάρχει. Το σκοτάδι υποδηλώνει την έλλειψη φωτός. Το ίδιο και εδώ. Η πτώση υποδηλώνει την έλλειψη παιδείας.

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, ο καθένας ξεχωριστά…

Τι προτεραιότητα δίνουμε στην παιδεία; Πόσο ενισχύουμε αυτό το σύστημα με την αδιαφορία και την παράδοση; Πόσο επιζήμιο είναι τελικά για την ίδια μας τη ζωή;

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: