Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Ας φάμε..! – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα το 1958 έφυγε από τη ζωή ο Νικόλαος Τσελεμεντές, σεφ, δάσκαλος μαγειρικής και ζαχαροπλαστικής και συγγραφέας του βιβλίου που φέρει το όνομά του που για πολλούς θεωρείται η βίβλος της μαγειρικής.

Κάθε φορά που ακούω για φαγητό – ή έστω τις φορές που με κυριεύει η ανάγκη μου να φιλοσοφήσω την ώρα του φαγητού – σκέφτομαι πάντα την Πολίτικη Κουζίνα. Πριν από αυτή την ταινία δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι το φαγητό μπορεί να συνδέεται με τη ζωή.

Μέσα από τα ταξίδια μου και ειδικά σε χώρες της ανατολής, είχα καταλάβει ότι στοιχείο του πολιτισμού κάθε χώρας είναι οι γεύσεις της και φυσικά ο τρόπος που τρώει ο λαός της.

Για τους Έλληνες θα έλεγα ότι την ώρα που καθόμαστε στο τραπέζι αρχίζει ένα είδος ιεροτελεστίας. Θα φάμε, θα πιούμε, θα τζουγκρίσουμε με πάθος, τόσο που πολλές φορές θα προσθέσουμε στη νοικοκυρά μία παραπάνω έννοια στο καθάρισμα του τραπεζομάντηλου, θα μιλήσουμε, θα διαφωνήσουμε, θα γελάσουμε και όλο αυτό μπορεί να διαρκέσει από δύο ώρες μέχρι και ολόκληρη την ημέρα.

Όμως, μέσα σε αυτό το κατά κύριο λόγο Κυριακάτικο πανηγύρι, δεν είχα ούτε καν υποψιαστεί ότι μπορώ να του δώσω τη διάσταση που είδα στην ταινία.

«Πιπέρι. Είναι καυτό και καίει: Ήλιος! Στη μέση είναι ο ήλιος και τα βλέπει όλα. Γι’ αυτό και το πιπέρι μπαίνει παντού, σ’ όλα τα φαγιά…
Μετά είναι ο Ερμής, ζεστός κι αυτός σαν το κόκκινο πιπέρι.
Kι ύστερα η Αφροδίτη. Κανέλα! Η Αφροδίτη ήταν η πιο όμορφη κοπέλα. Γι’ αυτό η Αφροδίτη είναι και πικρή και γλυκιά, όπως όλες τις γυναίκες.
Μετά είναι η γη, εδώ που είμαστε. Και τι υπάρχει στη Γη; Η ζωή. Και τι χρειάζεται η ζωή; Να τρώμε. Και τι χρειάζεται το φαΐ για να νοστιμέψει; Αλάτι! Η ζωή και το φαΐ θέλουν αλάτι».

Αυτός ο παππούς, που μου θυμίζει τον δικό μου τον παππού, μέσα από το μάθημα γαστρονομίας στον εγγονό του, του έμαθε και αστρονομία, αφού όπως είχε πει και ο ίδιος προηγουμένως, η λέξη γαστρονόμος κρύβει μέσα της τη λέξη αστρονόμος!

Ποιο είναι το αλάτι στη ζωή μας; Τι την κάνει ξεχωριστή και γευστική; Μήπως τρώμε μηχανικά και γρήγορα και δεν απολαμβάνουμε τις γεύσεις και τις μυρωδιές που έχει να μας προσφέρει το γεύμα;

Είναι σημαντικό να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα. Γιατί αφού βάζουμε αλάτι σε όλα μας τα φαγητά, λογικά θα πρέπει να βάζουμε και το αλάτι της ζωής μας σε καθετί που κάνουμε.

Αυτές οι σκέψεις με γυρνούν πίσω σε μία έκφραση του Dan Milman, ολυμπιονίκη στους κρίκους: “Το πρόβλημα με τους περισσότερους συναθλητές μου είναι ότι εκείνοι προπονούνται στη γυμναστική, ενώ εγώ προπονούμαι στα πάντα.”

Τελικά οτιδήποτε κάνουμε έχει σημασία και είναι πηγή έμπνευσης και προβληματισμού.

Ας το ανακαλύψουμε, λοιπόν, μαζί.. τρώγοντας!

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s