Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Ο υπερθετικός βαθμός – Μαρία Φραγκάκη

Μπήκε ο Μάρτιος και μας βρήκε με το καθιερωμένο μας σαν σήμερα! Με τις σκέψεις που πάνε κι έρχονται στο μυαλό μας και ψάχνουν τρόπο να εκφραστούν.

Σαν σήμερα, λοιπόν, πριν από 12 χρόνια, έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος Ελληνοκύπριος ποιητής, Κώστας Μόντης. Η αλήθεια είναι ότι με τους ποιητές δεν τα πήγαινα ποτέ καλά γιατί έχουν ένα τρόπο να μπαίνουν μέσα στο κεφάλι μου και να παίζουν μέρα νύχτα με αυτό, προσπαθώντας να με κάνουν να καταλάβω τι εννοούν και τι θέλουν να μου μάθουν.

Όμως πριν κάποια χρόνια, εντελώς τυχαία, διάβασα κάτι που με εντυπωσίασε και το κράτησα.

Τώρα έχουμε, Παναγιοτάτους, Παναγία μου.
Τώρα έχουμε υπερθετικούς βαθμούς.
Κι εσένα σ’ αφήσαμε στο θετικό βαθμό!

Ψάχνοντάς το, διαπίστωσα ότι είναι από ένα ποίημα του Κώστα Μόντη που λέγεται “Στιγμές”. Σήμερα βρέθηκε ξανά μπροστά μου, χωρίς να το ζητήσω, για να μου θυμίσει μία αρετή ξεχασμένη ή έστω παραμελημένη μέσα στις ανασφάλειες που μας κυριεύουν και τη μάχη που δίνουμε για να γευτούμε μία στιγμή σπουδαιότητας ως άνθρωποι. Την ταπεινοφροσύνη.

Έχω την αίσθηση ότι λίγοι είναι αυτοί που πραγματικά κραυγάζουν τα “προτερήματά” τους και περισσότεροι εκείνοι που τους τρώει το άδικο που ζουν σε μία κοινωνία, η οποία αναζητάει το λάθος και το σφάλμα.

Μία μητέρα που τρέχει από την ώρα που θα ξυπνήσει μέχρι την ώρα που θα κοιμηθεί, για να προλάβει τα παιδιά, το σπίτι, τη δουλειά, τους λογαριασμούς, το διάβασμα των παιδιών, τον άντρα της, τα δρομολόγια και όλα τα υπόλοιπα που μπορεί να προκύψουν, σπάνια ακούει μπράβο.

Γενικά σπάνια ακούμε έναν έπαινο για το μικρό ή το μεγάλο που κάνουμε. Μία πολύ κλασσική και διαχρονική δικαιολογία είναι αυτή με τον αέρα.. Πώς τη λένε;; Α ναι… “Δεν σε επιβραβεύω για να μην πάρεις αέρα!!”. Τα τελευταία χρόνια αναρωτιέμαι που να τον πάω τόσο αέρα που σκέφτομαι να νοικιάσω μονοκατοικία μόνο για εκείνον.

Πράγματα αστεία που όμως μας φαίνονται φυσιολογικά…

Μέσα σε αυτή τη σύγχυση, λοιπόν, οι άνθρωποι επιδεικνύουν πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα χαρίσματα που θεωρούν ότι έχουν. Και χρησιμοποιούν κάθε μέσον για να το κάνουν.

Είναι αυτή η λύση που επιθυμούμε;
Κατά τη δική μου προσωπική γνώμη, σε καμία περίπτωση.

Πριν ένα χρόνο ακριβώς σε ένα σεμινάριο μας είπαν το εξής: “Δούλευε στη σιωπή και άσε την επιτυχία σου να κάνει όλο το θόρυβο.”. Τελικά συνειδητοποιώ ότι αυτή είναι η ουσία. Με το να λέμε, χάνουμε χρόνο από το να κάνουμε.

Γι’ αυτό και η ταπεινοφροσύνη είναι τόσο σημαντική. Κερδίζουμε χρόνο, ενέργεια και λέξεις που μπορούν να δώσουν τις λάθος εντυπώσεις. Όσο πιο πολύ μας προκαλούν οι γύρω μας να μιλήσουμε για εμάς, τόσο καλύτερη δουλειά κάνουμε!

Έτσι θα ήταν σοφό να περιορίσουμε τον υπερθετικό βαθμό για τα όνειρα, τους στόχους μας, τον έπαινο και την αγάπη που προσφέρουμε στους άλλους. Τα λόγια, οι τίτλοι και τα προσόντα μας ας μείνουν στον θετικό βαθμό!

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s