Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Οδοιπορικό vol.2 – Μαρία Φραγκάκη

Τελικά αυτή η πόλη με έχει συνεπάρει και φλερτάρω όλο και περισσότερο με την ιδέα να έρθω πάλι την άνοιξη, που όλα αυτά τα δέντρα θα έχουν ανθίσει και η εικόνα θα μοιάζει παραμυθένια, μέσα στα χρώματα και τα τιτιβίσματα των πουλιών.

Οι εικόνες που γέμισαν τα μάτια μου αυτές τις ημέρες δεν ήταν μόνο εντυπωσιακές, αλλά και πολύ διδακτικές. Από το κάστρο, τα πάρκα, το μαυσωλείο όπου είναι ο τάφος του Τίτο, το μουσείο του Τέσλα και ο ηλεκτρισμός που διαπέρασε το χέρι μου, το κοινοβούλιο, η εκκλησία του Αγίου Σάββα, το μουσείο Γιουγκοσλαβικής Ιστορίας και το πολεμικό μουσείο, ο ζωολογικός κήπος, οι εκκλησίες τους και το σπίτι της πριγκίπισσας.

Όλα τόσο διαφορετικά, αλλά το καθένα επιβλητικό με το δικό του τρόπο.

Εκεί που χάθηκα ήταν στον Άγιο Σάββα. Όσο και να σήκωνα το κεφάλι, ένιωθα ότι δεν τελείωνε. Ένας ναός που δεν είχε αγιογραφίες ακόμη, ούτε καθίσματα. Κάποιες σκόρπιες εικόνες και μερικές καρέκλες από δω κι από κει. Η κατάνυξη που ένιωθες ήταν συγκλονιστική. Η ενέργεια του χώρου έγινε ένα με το σώμα μου και το βλέμμα μου έμεινε να ψάχνει το Θεό.

Αυτό που με έχει εντυπωσιάσει περισσότερο, όμως, είναι η ευγένεια των ανθρώπων και ο πολιτισμός που τους περιβάλλει. Όχι στην ιστορία τους, αλλά στη συμπεριφορά τους. Πρόθυμοι να βοηθήσουν, με καλοπροαίρετο βλέμμα, με ένα ζεστό χαμόγελο και δυνατές χειραψίες.

Παρ’ όλ’ αυτά το μυαλό μου χάνεται τις περισσότερες φορές και δεν έχω αφήσει αυτή την ατμόσφαιρα να με συνεπάρει και να με οδηγήσει στα μονοπάτια της σκέψης που αναζητώ. Αναλογιζόμουν γιατί να συμβαίνει αυτό, αφού οι συνθήκες είναι σχεδόν ιδανικές και συνειδητοποίησα ότι όλα είναι θέμα εστίασης.

Δεν έχει σημασία αν έχουμε περισσότερο ή λιγότερο ελεύθερο χρόνο, αν τρέχουμε σε δουλειές ή αν είμαστε διακοπές. Σημασία έχει πόσο θα ζήσουμε αυτό που μας συμβαίνει και θα επιτρέψουμε στο μυαλό μας να προσηλωθεί στη στιγμή. Πώς θα απαλλαγούμε από τις σκέψεις που μας βασανίζουν και θα κοιμηθούμε πιο ήρεμοι τα βράδια.

Παρατήρησα ότι λιγότερα πράγματα είχα στο κεφάλι μου όταν το πρόγραμμα μου ήταν ιδιαίτερα φορτωμένο, παρά τώρα που είμαι σε ένα μέρος για έμπνευση, αναψυχή και εκπαίδευση. Όσο περισσότερο χρόνο δίνω στον εαυτό μου, τόσο περισσότερες σκέψεις συσσωρεύονται. Και αυτό γιατί όταν απομακρύνεσαι από το σκοπό σου από την αρμονία έρχεται το χάος. Αντίστροφα όταν κάθε μέρα εκπληρώνεις τον σκοπό σου, το χάος μαζεύεται και δίνει τη θέση του στην αρμονία.

Σήμερα, βέβαια, είναι μία καινούρια ημέρα, η οποία μας περιμένει να τη ζήσουμε!

Σας φιλώ..

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s