Η ωραία των Αθηνών – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα, το 1980, ασχήμυνε λίγο ο κόσμος με τον χαμό της Γεωργίας Βασιλειάδου. Από τις κορυφαίες Ελληνίδες ηθοποιούς που έπαιζε κυρίως κωμωδίες

Κάποτε ο Νίκος Τσιφόρος τη ρώτησε: «Βρε, Γεωργία, το σκέφτηκες να πας να κάνεις πλαστική στο πρόσωπο;»
Και εκείνη του απάντησε: «Κι εσύ σκέφτηκες ότι τότε οι κωμωδίες σου θα πήγαιναν στράφι άμα τις έπαιζα;»

Αντιμετώπιζε την εξωτερική ασχήμια της, που μόνο όσοι δεν την γνώριζαν τη διέκριναν, με το να παίζει την ωραία των Αθηνών και την όμορφη βοσκοπόύλα. Είχε χιούμορ, μια πανέμορφη ψυχή και ήταν ένας πολύ αυθεντικός άνθρωπος, όπως αναφέρουν οι συνεργάτες της.

Τα λόγια είναι περιττά, ειδικά αυτή την εποχή που διανύουμε. Την εποχή της εικόνας και του φαίνεσθαι. Μεγαλώνουν κορίτσια με νευρική ανορεξία, με καθρεφτομανία, με σέλφι, με την πλαστική κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού τους και με πρότυπα τις Καρντάσιανς. Το χειρότερο είναι το βλέμμα σνομπισμού και υπεροψίας που ξεπερνάει κάθε φαντασία, λόγω της εξωτερικής τους εμφάνισης. Νύχια στην πένα από το γυμνάσιο, smartphone για να δείχνουμε παντού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πόσο όμορφες είμαστε και φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω τα ψηλοτάκουνα κάθε Σάββατο από τα 12 κιόλας.

Ωραία είμαι υπερβολική… Κάποια κορίτσια δεν είναι έτσι.. Ζουν την ηλικία τους και με το παραπάνω. Όμως πόσα είναι αυτά; Και πόσα μένουν έτσι με αυτές τις επιρροές; Και όσα μείνουν έτσι, πώς αναπτύσσονται ισορροπημένα σε ένα τέτοιο περιβάλλον;

Ζούμε την εποχή της εικόνας και κυρίως της διαδικτυακής εικόνας. Που είναι η Βασιλειάδου να δώσει λίγο νόημα στο χαζοκούτι; Να γεμίσει τη μεγάλη οθόνη με την αυθεντική ομορφιά της, αυτή που πηγάζει από μέσα της. Έχουμε γεμίσει πλαστικές κούκλες, κενές, που ξεπουλάνε τα πάντα για ένα λεπτό στην τηλεόραση.

Το κυνήγι της ομορφιάς έχει ξεκινήσει στο κλίμα του απόλυτου κοινωνικού αποπροσανατολισμού. Η ομορφιά, όμως, είναι κάτι τελείως υποκειμενικό. Σίγουρα η εικόνα είναι μέρος της, αλλά ένα από τα πολλά. Τα λόγια, η γλυκύτητα, η στάση του σώματος, η προθυμία, οι εμπειρίες, η ενέργεια, το άγγιγμα και πολλά άλλα συνθέτουν το σύνολο.

Γι’ αυτό θα ήθελα να δω περισσότερα κορίτσια να μεγαλώνουν μέσα σε βιβλιοθήκες και να συναντιούνται σε σπίτια να παίζουν επιτραπέζια ή να πηγαίνουν σινεμά, να μην έχουν κινητό και να επικοινωνούν από το σταθερό τους, να μην έχουν facebook από τα 12, ούτε να αναρωτιούνται περίπου στην ίδια ηλικία αν θα πρέπει να προχωρήσουν με τη σχέση τους.

Οφείλουμε να σταματήσουμε να τρέχουμε πίσω από μία, επεξεργασμένη με photoshop, φωτογραφία και να αρχίσουμε να χαμογελάμε περισσότερο.

Τις καλύτερες ευχές μου!

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: