Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Ο Τσιτσάνης και οι συνθήκες – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα, το 1915 και το 1984 γεννιέται και πεθαίνει αντίστοιχα ο Βασίλης Τσιτσάνης.

Συνθέτης, στιχουργός, δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και τραγουδιστής· από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ρεμπέτικου και γενικά της ελληνικής λαϊκής μουσικής του 20ου αιώνα.

Όλοι έχουμε ακούσει τα αξέχαστα τραγούδια του και όλοι τον αναγνωρίζουμε όταν τον ακούμε. Όμως πόσοι γνωρίζουμε πότε και πώς βγήκαν αυτά τα τραγούδια;

Πολλά από αυτά δημοσιεύτηκαν την περίοδο της κατοχής, όταν απαγορεύονταν τα ρεμπέτικα τραγούδια. Άλλα κατά τη διάρκεια της θητείας του στο στρατό και τα υπόλοιπα κατά την περίοδο του εμφυλίου. Χρειάστηκαν τεχνάσματα, μπολιάσματα και λογοπαίγνια για να μπορούν να βγουν προς τα έξω τα τραγούδια του.

Ένας άνθρωπος κόντρα στις συνθήκες, γεμίζει τον κόσμο με μουσική. Αποφάσισε να εμπνευστεί από τις συνθήκες και όχι να επηρεαστεί. Να ανθίσει και όχι να μαραθεί. Γιατί αυτές ήταν οι μόνες συνθήκες που μπορούσε να κάνει αυτό που αγαπάει.

Αναρωτιέμαι.. Πόσες μα πόσες δικαιολογίες χρησιμοποιούμε καθημερινά για να μην κάνουμε ή για να κάνουμε κάτι; Πόσα εμπόδια διογκώνουμε ή εφευρίσκουμε; Πόσα πράγματα μπαίνουν ανάμεσα σε εμάς και τους στόχους μας;

Ο Τσιτσάνης είναι ένα τρανό παράδειγμα για την υλοποίηση στόχων σε προκλητικές περιόδους. Και δεν είναι ο μόνος που κατάφερε αριστουργήματα σε τέτοια διαστήματα..

Τελικά ζούμε ανάλογα με τις συνθήκες ή ζούμε με βάση αυτές;

“Έχουμε κρίση, ο κόσμος δεν έχει χρήματα, δεν έχει διάθεση, δεν αγοράζει, δεν διασκεδάζει.. Πάχυνα, πονάει το στομάχι μου, ζαλίζομαι κάπως, έχω το γόνατό μου. Δεν είμαι εγώ για τέτοια, αυτά θέλουν γνωριμίες, αν δεν έχεις μέσον δεν κάνεις τίποτα.” και πολλά άλλα τέτοια “σοφά” που γεμίζουν την καθημερινότητά μας και μας πάνε πίσω. Πιο πίσω από ότι θα μας πήγαιναν οι συνθήκες, καθώς όχι μόνο στερούμε από τον εαυτό μας το δικαίωμα να μεγαλώσει, αλλά προγραμματιζόμαστε να περιμένουμε το τέλειο timing, το οποίο δεν θα έρθει, φυσικά, ποτέ.

Στο τέλος της ημέρας καλούμαστε να πάρουμε μία απόφαση. Θα κοιμόμαστε με τις δικαιολογίες μας ή με τα αποτελέσματά μας; Θα είμαστε θύματα των καταστάσεων ή νικητές;

Κανένας δεν λέει ότι είναι εύκολο. Όμως αν ήταν εύκολο θα το έκαναν όλοι!

Θα κλείσω με κάτι που λέει ο Άνθρωπος στο ΝηΣί:

“Αν οι δύσκολες συνθήκες είναι οι μόνες συνθήκες, τότε πρέπει να δράσεις στις δύσκολες συνθήκες γιατί αυτός είναι ο μόνος τρόπος ν’ αλλάξουν και να γίνουν εύκολες.”

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s