Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Η επιλογή του Παλαμά – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα το 1859, γεννήθηκε ο Κωστής Παλαμάς. Ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, από τις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού.

Το 1875 έφυγε από το Μεσολόγγι για την Αθήνα και γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Δεν άργησε να καταλάβει, πως η πραγματική του κλίση ήταν η ποίηση και εγκαταλείποντας τις σπουδές του, αφοσιώθηκε ολόψυχα στην τέχνη του λόγου και ιδιαίτερα του ποιητικού.

Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί για τον Παλαμά είναι ότι όταν το 1897 διορίστηκε γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ένδειξη τιμής για το ποιητικό του έργο, ο τότε πρύτανης του Πανεπιστημίου, Αλκιβιάδης Κρασσάς, του είπε: «Ελπίζω, κύριε Παλαμά, τώρα που έχετε μια αξιοπρεπή θέση, ότι θα παύσετε… να γράφετε ποιήματα»!

Μετά από αυτό, γράφτηκαν ‘’Ο δωδεκάλογος του γύφτου’’, το ‘’Πολιτεία και Μοναξιά’’, η ποιητική συλλογή ‘’Ασάλευτη Ζωή’’ και πολλά άλλα!

Στο μυαλό μου αναρωτιέμαι.. Μα είναι δυνατόν; Να μιλήσει έτσι και μάλιστα σε έναν ήδη καταξιωμένο ποιητή; Κι όμως… Είναι δυνατόν. Και το χειρότερο είναι ότι όλοι μας έχουμε υποπέσει σε έναν τέτοιο σχολιασμό κάποια στιγμή στη ζωή μας. Γκρεμίζουμε τα όνειρα ανθρώπων που, πολλές φορές, το μόνο που τους δένει με το όνειρό, είναι η πίστη τους και όχι οι πράξεις τους, όπως στην περίπτωση του Παλαμά.

‘’Μαμά, μαμά… Θέλω να γίνω αστροναύτης. Θέλω να πάω σε όοοολο τον κόσμο. Θέλω να γίνω σαν τον Μέσσι. Θέλω να γίνω ο επόμενος Ντα Βίντσι. Θέλω να γίνω ο επόμενος Άντονι Ρόμπινς. Θέλω να πάρω υποτροφία για το Χάρβαρντ. Θέλω να κάνω αυτό που αγαπάω. Θέλω να… ερωτευτώ παράφορα.’’

Από τα πιο μικρά, μέχρι τα πιο μεγάλα… Από την ηλικία των 2 μέχρι την ηλικία των 102… Όλοι έχουμε δικαίωμα στο όνειρο.. Όλοι έχουμε δικαίωμα στην έκφραση. Γιατί να πούμε σε κάποιον το αντίθετο; Τι μας αφορά; Τι κερδίζουμε;

Ξαφνικά όλοι πνίγονται από το αίσθημα της ευθύνης και της προστασίας απέναντι στον άνθρωπο που σκέφτεται μεγάλα. ‘’Κάνε ό,τι θέλεις, αλλά η πραγματικότητα θα σε προσγειώσει.’’, ‘’Θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις.’’, ‘’Μα ποιος νομίζεις ότι είσαι;’’, ‘’Εγώ στο λέω για το καλό σου.. Για να μην πληγωθείς μετά.’’, ‘’Καλά, μετά έλα να κλάψεις στον ώμο μου. Εδώ θα είμαι για σένα.’’, ‘’Η ζωή είναι δύσκολη. Φτάσε εκεί που μπορείς και βλέπεις μετά.’’

Ο Άνθρωπος στο ΝηΣί λέει: ‘’Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Εκείνοι που ζούνε και εκείνοι που σχολιάζουν τη ζωή εκείνων που τη ζούνε. Το ωραίο είναι ότι μπορείς να επιλέξεις.’’.

Είναι η ίδια επιλογή που καλείσαι να πάρεις, όταν κάποιος θέλει να σου κόψει τα φτερά. Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε πολύ κοντινά μας άτομα, για εκείνους υπάρχει ένας πολύ δίκαιος λόγος για να μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα.

Θα το καταφέρουν;

Πολλές φορές σκέφτομαι… Σε ποιον έχω να δώσω λόγο για το ποια είμαι και που πάω; Αν αύριο αποφασίσω να αφιερώσω τη ζωή μου στο Θεό, θα ρωτήσω τους γονείς μου; Ή τους φίλους μου; Όχι… Μία δύναμη με τραβάει προς τα εκεί.. Γιατί να μην είναι η ίδια δύναμη, που με τραβάει προς το όνειρό μου; Η δύναμη αυτή κάνει διακρίσεις; Σου λέει ‘’Αυτό είναι πολύ μεγάλο για σένα’’;

Όλοι μας ορίζουμε τη ζωή μας από τις πράξεις μας. Το όνειρο δοκιμάζει εμάς. Κανέναν άλλον. Εμείς έχουμε την απόλυτη ευθύνη για το αν το ζήσουμε ή όχι.

Ας μην ξεχνάμε ότι:
Είμαστε ο καθρέφτης τον επιλογών μας.

Ποιος επιλέγει το όνειρο;

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s