Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Το ‘‘Σαν Σήμερα’’ που έγινε ‘‘Σήμερα’’! – Μαρία Φραγκάκη

magicbuzz

Η σημερινή ημέρα είναι πολύ ιδιαίτερη. Δεν θα μιλήσουμε με αφορμή κάποια μεγάλη προσωπικότητα, ούτε κάποιο ιστορικό γεγονός. Θα μιλήσουμε με αφορμή ένα όνειρο. Το όνειρο ενός μικρού κοριτσιού. Το δικό μου όνειρο.

Δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να μη γράφει. Έγραφα τα πάντα. Από τα προγράμματα, μέχρι τις πιο βαθιές μου σκέψεις. Ένιωθα ότι αν δεν το κάνω, δεν θα ηρεμήσω. Δεν ήμουν καθόλου παραγωγική σε οτιδήποτε δεν έγραφα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη μαμά μου να μου λέει: ‘’Πιο πολλές ώρες γράφεις παιδί μου τα μαθήματά σου από ότι τα διαβάζεις!’’.

Όμως, δεν ήθελα ποτέ κανένας να τα διαβάσει. Σπάνια έδινα κείμενά μου ή σκέψεις μου σε κάποιον τρίτο. Πολλές φορές τα έκαιγα στο τζάκι που έχουμε στο σπίτι μου για να μην τα αφήσω καταλάθος κάπου εκτεθειμένα και τα διαβάσει κάποιος. Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί είχα τόσο μεγάλο φόβο.

Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα ότι κατά βάση φοβόμουν την κριτική. Ήμουν ένα παιδί που μεγάλωσε βουτηγμένη μέσα στα βιβλία, χωρίς όμως κανένα ενδιαφέρον γι’ αυτά. Το πρώτο μου λογοτεχνικό βιβλίο που διάβασα ολόκληρο ήταν σε ηλικία 19 ετών, σε αντίθεση με τη μητέρα μου και τον αδελφό μου που ήταν βιβλιοφάγοι. Οπότε, δεν άφηνα κανέναν να πλησιάσει τα κείμενά μου, γιατί θα ήταν σίγουρα πιο διαβασμένος από εμένα, άρα στο μυαλό μου θα με έκρινε αρνητικά.

Αυτό που θυμάμαι είναι ότι ποτέ δεν πίστευα ότι μπορώ να το ξεπεράσω. Μέχρι που εμφανίστηκε ένας άνθρωπος στη ζωή μου.. Μπορώ να μιλάω ώρες για εκείνον, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα βρεθεί η κατάλληλη αφορμή για να γίνει και αυτό.

Όλα τα βιώματα των φοιτητικών μου χρόνων με οδήγησαν σε εκείνη τη στιγμή. Τη στιγμή που δεσμεύτηκα σε εσάς και στον εαυτό μου, ότι όχι μόνο θα δημοσιεύω δικά μου κείμενα, αλλά θα το κάνω και κάθε μέρα. Μία ημέρα κι ένα άρθρο με αφορμή κάποιο γεγονός.

Και φτάνουμε στο σήμερα..

Σήμερα, λοιπόν, σας ανακοινώνω και επίσημα τη συνεργασία μου με το http://magicbuzz.gr/ και τον ιδρυτή του Κωνσταντίνο Πανάγο, το οποίο θα φιλοξενεί το άρθρο κάθε μέρας, μαζί με το blog φυσικά. Οι δημοσιεύσεις πλέον θα γίνονται στο διάστημα 9.30-10 π.μ και στα δύο μέσα.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τον Κώστα, διότι πίστεψε στην ιδέα του ‘’Με αφορμή τα γεγονότα’’, από τα πρώτα κιόλας άρθρα και έδειξε συνέπεια, αλλά και σεβασμό στο concept από την αρχή των συζητήσεών μας.

Ένας φόβος που ξεμακραίνει κι ένα όνειρο που πλησιάζει… Αυτή είναι η κατακλείδα της δική μου ημέρας. Και είναι τόσο όμορφο…

Σκεφτείτε το… Πώς θα νιώθατε αν έφευγε από πάνω σας ένας φόβος που έχετε; Πόσο πιο ήρεμοι θα κοιμόσασταν τα βράδια και πόσο πιο δημιουργικά θα περνούσατε τη μέρα σας;

Ο φόβος δημιουργεί εμπόδια, πολλές φορές εκεί που δεν υπάρχουν. Είναι εξάρτηση… αφού βρίσκεται πίσω από τις πράξεις μας. Είναι φυλακή.. αφού μας περιορίζει.

Ελευθερωθείτε… μαζί με εσάς κι εγώ. Μαζί με εσάς και τα όνειρά σας!

Θα κλείσω με μία φράση του Πυθαγόρα:
‘’Οι άνθρωποι είναι θνητοί με τους φόβους τους και αθάνατοι με τις επιθυμίες τους.’’

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s