Σαν σήμερα - Μαρία Φραγκάκη

Πιο κοντά στην αιωνιότητα – Μαρία Φραγκάκη

Σαν σήμερα, το 1894, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 37 χρόνων, χωρίς να προλάβει να κατανοήσει ποτέ τη σημασία των ανακαλύψεών του σε πρακτικές εφαρμογές, όπως έλεγε εκείνος, ο Χάινριχ Ρούντολφ Χέρτζ.

Ένα όνομα χαραγμένο στα βιβλία της ιστορίας. Ένας άνθρωπος που δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Ο πρωτοπόρος του ραδιοφώνου και ο βασικός λόγος ύπαρξης των ραντάρ. Η μονάδα της συχνότητας στη φυσική, καθώς κι ένας κρατήρας που βρίσκεται στη Σελήνη φέρουν το όνομά του.

Στα δικά μου τα μάτια κατέκτησε την αιωνιότητα…

Άραγε πόσοι μπορούμε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο; Να αφήσουμε κάτι τόσο σπουδαίο πίσω μας, που θα μας κάνει «αθάνατους»; Πόσο σημαντικό είναι αυτό για τον καθένα από εμάς;

Οι απαντήσεις από άνθρωπο σε άνθρωπο σίγουρα θα διαφέρουν. Τα βιώματα, οι εμπειρίες, οι εικόνες, η κοινωνική και πολιτική κατάσταση, τα ήθη και τα έθιμα κάθε τόπου, το σχολείο, η οικογένεια, μας έχουν κάνει όλους τόσο διαφορετικούς, ξεχνώντας ότι είμαστε τόσο ίδιοι. «Πνευματικά όντα που βιώνουμε την ανθρώπινη εμπειρία», όπως αναφέρεται σε ένα αρχαίο ρητό στην Ινδία.

Αυτή η άυλη υπόσταση μας δίνει απεριόριστες επιλογές, ανεξάρτητα από τα δεδομένα που λαμβάνουμε από το περιβάλλον μας. Κάθε στιγμή μπορούμε να είμαστε ό,τι θέλουμε. Και αν αυτό το δομήσουμε στην πραγματικότητά μας, θα γίνουμε ό,τι θέλουμε. Όταν στο μυαλό μας δεν υπάρχει κανένας περιορισμός, γιατί να υπάρχει στη ζωή μας;

Πιστεύω ότι η υστεροφημία του Χέρτζ, τα αριστουργήματα που δημιούργησε και το όνομα που άφησε, προήλθαν από το γεγονός ότι δεν έβαλε κανένα όριο στις δυνατότητές του και στο μυαλό του. Έκανε με πάθος αυτό που αγαπούσε και απλά δημιουργούσε γιατί τον έκανε ευτυχισμένο.

Αυτό δεν είναι το ζητούμενο;

Αν όλοι είχαμε στόχο την ευτυχία, σίγουρα η καθημερινότητά μας θα ήταν ξεχωριστή. Θα κάναμε μόνο ό,τι μας έκανε χαρούμενους, θα επιλέγαμε πιο σοφά τη δουλειά μας, τις συναναστροφές μας και τις ασχολίες μας. Θα κοιτάζαμε λιγότερο αυτά που δεν μας αρέσουν και θα επικεντρωνόμασταν σε αυτά που μας κάνουν καλύτερους. Θα γεμίζαμε τον κόσμο με τις δημιουργίες μας. Θα βάζαμε τη σφραγίδα μας.

Γι’ αυτό είμαι σίγουρη. Δεν θα καταφέρουμε όλοι να μπούμε στα βιβλία του κόσμου. Όμως δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να γράψουμε ένα δικό μας βιβλίο που θα αξίζει να διαβαστεί. Να δημιουργήσουμε μία φωνή που θα αξίζει να ακουστεί.

Τις καλύτερες ευχές μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s